TÜRKİYE’DE MODERNLEŞME VE NİKÂH İKİLEMİ

Author:

Number of pages: 8-29
Year-Number: 2014-15

Abstract

Aile ve din kurumu arasında yapısal işlevsel bir ilişki söz konusudur. Aile kurumu, kurulma ve varlığını devam ettirme sürecinde kutsala yani dine ihtiyaç duymaktadır. Aynı şekilde din de eğitim yoluyla kendinin yeni kuşaklara aktarılmasında aile kurumuna muhtaçtır. Ailenin din ile ilişkisi ailenin kurulma aşamasında başlar ve ileriki aşamalarda da devam eder. Geleneksel toplumlarda nikâh dini mekânlarda dualar eşliğinde ve din adamları tarafından kıyılmış, böylece ailenin kutsal bir kurum olması amaçlanmıştır. Osmanlı toplunda da bu amaçla nikâh dini mekânlarda ve din adamları tarafından kıyılmıştır. Ancak Osmanlıdan Cumhuriyete geçiş sürecinde modernleşme modelinin Bat toplumu olması Cumhuriyet Türkiye’sinde pozitvist paradigmanın hâkim olmasına neden olmuştur. Pozitvist paradigmayı benimseyen Cumhuriyet dönemi elitlerine göre ise din, toplum hayatından ya tamamen çıkartılması gereken ya da en azından toplum hayatında görünür olmaktan çıkartılması gerekli bir kurum olarak gö- rülmüştür. Bu bağlamda daha önce din adamlarına verilen resmi nikâh kıyma yetkisi onlardan alınmış ve nikah memurlarına verilmiştir. Bu da diğer birçok konuda olduğu gibi halkı nikâh konusunda ikilemde bırakmıştır. Bu çalışmada resmi ve dini nikâh ikilemin sebep olduğu sorunlar ve bu ikilemin giderilmesine yönelik çözüm önerileri tartışılmaktadır.

Keywords

Abstract

There is a the structural functonal relatonship between family and religious. The insttuton of family in the process of establishment and the contnuing presence of the divine that is in need of religion. In the same way religion passed on to new generatons through educaton of religion in the insttuton of the family is in need. Listen to family relatons in the making of the family starts and contnues at an advanced stage. In traditonal societes, religious places nuptals with prayers and chopped by the clergy, so that is intended to be a sacred insttuton of the family. For this purpose in the Otoman public in the religious places and marrıage is solemnızed by the imam. However, in the transiton from Empire to Republic modernizaton model that Western society is dominant in Republican Turkey has led to a positvist paradigm. Positvist paradigm adopted by the elite of the Republican period, the religion, social life or to be completely removed, or at least be removed from being visible in public life was seen as a necessary insttuton. In this context, the formal marriage before solemnizing clergy and secular authority they received from an organizaton that has been given to the heads of municipalites. This issue, as many other people in the wedding has stayed in a dilemma. In this study, ofcial and religious marriage solemnızed dilemma caused by social and psychological problems and propose solutons to this dilemma is to eliminate.

Keywords