AFFEDİCİLİK DEĞERİ ÜZERİNE

Author:

Number of pages: 94-115
Year-Number: 2015-18

Abstract

İnsan diğer insanlarla ilişkiler kurarak kendi varlığını ortaya koyabilir. Ancak bazı durumlarda bu ilişkiler kırıcı, incitici, üzücü hata zarar verici olabilir. Kişi kendisi zarar görüp üzülebileceği gibi, isteyerek ya da istemeyerek ilişki kurduğu başka insanlara da zarar verebilir. Bu nedenle, kimi zaman af diler; kimi zaman ise başkalarını affetmesi gerekir. Yaratıcı olarak kabul etiği Tanrı’dan af dileyebileceği gibi, başına gelen bazı olaylar nedeniyle O’nu affedemediği durumlarla da karşılaşabilir. Felsefe ve din affediciliği genellikle bir erdem ve ahlakla bağlantılı olarak ele alırken, psikoloji bilimi affetmeyi, psikolojik iyi oluş bağlamında terapötik bir etken olarak ele almakta, affetme sürecini ve affedicilik üzerinde etkili olan unsurları incelemektedir. Din ile ilişkisi kurulduğunda ise affediciliğin İbrahimi dinler tarafından bir erdem olarak sunulduğu görülmektedir. Ayrıca affedicilik ve dindarlık üzerine yapılan araştırmalar, dindarlık ve affedicilik arasında olumlu bir ilişki tespit etmektedirler. Bu makalede affedicilik, genel olarak psikoloji ve teolojinin bakış açısı ile ele alınmakta; bir kişilik özelliği anlamının yanında belirli durumlar için gerçekleşen affetme anlamına da yer verilmektedir. Affetmenin doğası, affetme süreci ve affetme üzerinde etki eden unsurlara ayrıca değinilmekte, affedicilik ve din arasındaki bağlantı ortaya konulmaya çalışılmaktadır.

Keywords

Abstract

The person can only reveal his or her being during the relatonship with other people. But in some cases, the relatons may be offending, deplorable, indelicate or even damaging. In a case the person may suffer from a partcular relaton and become sad, in another case he or she, willingly or unwillingly, give harm to the people in relaton. For these reasons, sometmes people need to beg pardon and sometmes forgive others. The person appeals for mercy in front of the God, the Creator, and in partcular situatons encountered, he or she may not assume the full responsibility and accuse the God. While the philosophy and the religion present forgiveness as a virtue and in relaton with morality, the psychology take the issue as a theropeutc factor within the framework of the phschologic well being and make research on the process of the forgiveness and the elements actve on the forgiveness. Establishing the relatonship between the religion and the forgiveness, we observe that the Abrahamic religions offer forgiveness as a virtue. Furthermore, the researches on the forgiveness and the religiousness prove a positve relatonship between sincere devoton and the forgiveness. The forgiveness in this artcle generally taken in the perspectve of the teology and psychology. Along with its being the meaning of a feature of personality, forgiveness is evaluated as an acton realized in different circumstances. The nature of the forgiveness, the process and the components affectng this process are also dealed in the artcle and my humble effort in this artcle is to present the relaton between the religion and the forgiveness.

Keywords